Voor mensenheugenis, waren er onsterfelijken.
We waren er toen en we zijn er nu nog.
Altijd en overal spelen we een Spel waarin we vechten om te overleven.
We zijn het zaad van legenden,
maar onze echte oorsprong is onbekend. We zijn er gewoon.
10 jaar geleden
Wil je een hotdog? - Nee, dank je.
Alleen ketchup.
Zeg, ik moet even wat doen.
Hij is wel zuinig met ketchup.
Duncan, ik moet dit alleen opknappen. - Wacht even.
Je laat me speciaal uit Parijs komen, en nu moetje ineens iets doen.
Wat is er aan de hand?
Ik weet het niet. Er is...
niks.
Gaat het wel met je?
Ja hoor, prima. Heus.
Ik ken je langer dan vandaag.
Zo ken ik je niet.
Mensen veranderen.
Dat leer je nog wel.
Mooi. Dat mag je me vanavond allemaal uitleggen. Om 8 uur in de kroeg.
En jij trakteert.
Goed dan. Om 8 uur. En ik trakteer.
Weetje zeker dat er niks is? - Ja, hoor.
Wees op je hoede.
Connor?
Rachel, m'n geliefde Rachel.
de Wijkplaats het heden
Hoe lang geleden is ze gestorven? Een jaar? Een eeuw? Nog langer?
Ik vergeet veel, maar sommige dingen weet ik nog.
Ik ben Connor MacLeod van de clan MacLeod.
En ooit, heel lang geleden, was ik een Highlander.
Een zoon van dit land, en net als dit land, was ik onsterfelijk.
Heks, je hebt deze plaag over ons afgeroepen.
Je hebt je ziel verkocht. Kind van Satan.
Ze hebben je verjaagd en verbannen.
Wat willen ze nog meer? - Een zondebok.
Je moeder zal branden. Ze zal branden in de hel.
Ga naar binnen.
Van m'n land af. Laat ons met rust. Ga weg.
Ga je terug naar Glenfinnan? - Ik moet wel.
Ze kunnen me niets doen, maar ze kunnen m'n dierbaren pijn doen.
Ik ben bang. - Ik hou zielsveel van je, Heather.
Geloof je me?
Dan hoefje niet bang te zijn. Niets kan m'n terugkeer beletten.
Niets.
Ik dacht datje het waterpaard was dat me kwam verdrinken in het Loch.
Zorgt er niemand voor je? - Al jaren niet.
Ze denken dat ik hun kinderen beheks omdat mijn kind was verbannen.
Het spijt me. Ik vind het vreselijk.
Bekrompen zielen met een nare manier van denken.
Ik heb ze niet nodig, Connor. Geen van allen.
Dan is het duidelijk. Je gaat met mij mee.
Connor, wat is er? - Het is wel eens eerder gebeurd.
In naam van de Heilige Stoel en de gerechtigheid...
Jacob? - beschuldig ik jou, Connor MacLeod...
van ketterij en het beoefenen van zwarte magie.
We waren vrienden, Jacob. Ik was getuige bij je wijding.
Je had niet terug moeten komen. - Grijp hem.
Bloedbanden kunnen niet worden verbroken door woord of daad.
Dankzij de oneindige barmhartigheid van onze Here God...
krijg je nog één kans om al het goddeloze te verzaken...
en Connor MacLeod te verstoten.
Wat zeg je daarop, Caiolin MacLeod?
Als jouw God me tot in het hiernamaals vervolgt...
zoek ik wel een andere.
Verbrand haar.
Hij is je zoon. Dat doet me verdriet.
Zwart poeder. Dat zal je lijden verlichten.
Dat is jullie demon.
M'n waterpaard.
Vlucht. De duivel is teruggekeerd.
Laat haar met rust, Connor.
Vader...
laat me niet alleen.
M'n dagen zijn gevuld met herinneringen aan het verleden...
en aan m'n moeder die de dood vond door toedoen van Jacob Kell.
Jullie zijn bijna onvindbaar. - Dat is ook de bedoeling.
Ga je gang. Kies maar iemand.
Onthoofd ze.
Het kunnen onsterfelijke zijn. - Dat klopt.
Schiet een beetje op.
De Wijkplaats. Het is dus echt waar.
Ze hebben offerandes van jullie gemaakt...
en jullie opgeslagen als rottend vlees.
Is dit soms beter?
Jullie hebben er vast uitgebreid over kunnen nadenken.
Begrijp me goed...
ik geef niets om het Spel. Ik geef niets om de regels.
Ik geef niets om de zielenpieten die jullie hier vasthouden...
om te voorkomen dat iemand de Prijs wint.
Wie van jullie is Connor MacLeod?
Wat doen we nu? - Hetzelfde als altijd.
We zijn Wachters, geen dienders. Zoek een nieuwe vrijwilliger.
Watje angst om Connor MacLeod betreft: je moet het ergste vrezen.
Met wie spreek ik? - Met een vriendin.
Probeer me maar niet te zoeken.
Hij gaat weer.
Duncan MacLeod van de clan MacLeod. - Hallo, Methos.
Wat voertje naar m'n stulpje? - Ik heb hulp nodig.
Waarom van mij? - Je bent 5000jaar oud.
Je hebt veel ervaring.
En ik maar denken datje voor de gezelligheid komt.
Heb je wel eens last van nachtmerries? - Leg uit.
Bloedige beelden die je storen tijdens je meditatie.
We leiden een gewelddadig leven. Dat laatje niet los.
Ik kreeg ze precies tien jaar na de verdwijning van Connor.
Connor verdween niet zomaar. Hij hield van Rachel.
Ik heb hem de dag dat Rachel werd vermoord nog gesproken.
Er was iets mis.
Gaat het wel, Connor? - Ja, ik red me wel.
Ik ken je langer dan vandaag. Zo heb ik je nog nooit zo gezien.
Mensen veranderen, Duncan. Dat leer je nog wel.
Ik wil weten of hij nog leeft.
Sommige boeddhisten koesteren het leven zo zeer...
dat ze nog niet op een insect of een grassprietje willen staan.
Ze plaatsen zichzelf in verzekerde bewaring...
in een soort wijkplaats.
Een onsterfelijke die walgt van geweld kan ook zoiets doen.
Hij kan zich terugtrekken uit het Spel.
De prijs is ongelooflijk hoog...
maar je wordt beschermd tegen het geweld in je.
Het heet de Wijkplaats. - Dat zou Connor nooit doen.
Denk je? De Wijkplaats bestaat al eeuwen. Tot gisteravond.
Wat is er dan gebeurd?
Hij is vernietigd.
Duncan, wat is er?
De clans zijn vernietigd. Schotland is er geweest.
Schotland blijft Schotland. Wedden datje ooit terugkeert?
Om hoeveel? - Is alles bij jou een weddenschap?
Jij zegt altijd dat ons leven een eindeloos spel is.
Goedemorgen, wat is het probleem? - Ze weigeren tol te betalen.
Hoe durven ze? - Het zijn leugenachtige schelmen.
Ze schudden al drie jaar alle reizigers uit.
In wiens opdracht doet u dat? - Van de koning.
Er staat een kruisje onder. Tekent de koning met een kruisje?
Pardon. Ze moeten worden betaald.
Die akte is nep. - Dat zegt u.
U bent al net zo erg als zij. - Wederom, dat zegt u.
Dames. - Het is een goudstuk.
Ze hebben m'n geld gepikt. - Hier is het.
Zullen we dan maar?
Niet slecht.
Laat het goud maar zitten. Wegwezen.
Dat is vast zwaar. - Je bent niet zo scherp meer, man.
Of is het een meisje? - Zou kunnen.
Korporaal Duncan MacLeod. Ik kom de gewonden halen.
Je bent vooruitgegaan. - Vind je?
Nee, dat zeg ik uit beleefdheid.
Denk erom...
je bent onsterfelijk zolang je hoofd op je schouders blijft zitten.
Als je verliest van je tegenstander, verlies je alles.
Ja, op dat moment ben ik heel erg dood.
Niet alleen dood. Leeg.
Dat is de Prikkeling.
Onze kracht en ons hele wezen vloeit in de winnaar en maakt hem sterker.
Daarom willen de onsterfelijke ons doden. We moeten beter zijn dan zij.
Ik begrijp het heus wel.
Echt waar?
Mooi zo.
Ik gleed uit.
Binnenkort moeten we afscheid nemen. Ik wil je nog één ding geven.
Dit lijkt er meer op.
Val me aan. - Je staat met je rug naar me toe.
Het draait niet altijd om kracht. Val aan.
Het gaat ook om manipulatie van geest...
en lichaam. - Maar nu heb ik de overhand.
Dacht je dat?
Als je deze manoeuvre goed uitvoert, staat de ander machteloos.
Als je 'm goed uitvoert, ben ik er geweest.
Wie ben je? - Een vriendin, een minnares...
of een echtgenote. - Kate.
Ik heet nu Faith. Dat hoort bij de metamorfose.
Wat doe jij hier?
Herinner je je onze trouwdag nog? Ik wel.
Zoals we dansten. Ik had het gevoel dat we vlogen.
Maar de landing kon niet uitblijven.
Een hardhandige landing.
Is dit misschien een hoenderhok? - Leuk. Mooie kleren, ook.
Ik zei dat ik 'n sinaasappel leek. - Mandarijn wordt het helemaal.
Wie zijn dat? - Vrienden van me.
Is het Spel nu een teamsport? - De regels zijn veranderd.
Mooie knuppel.
Ik zei toch dat ik dat zou doen.
Jin Ke rekent wel met hem af.
Jin Ke, de man die keizer Qin diende?
Inderdaad. - Je zou een man van eer zijn.
Wat weet jij nou van eer?
Ook dat nog.
De eer huist niet in het wapen, maar in de man.
Ophouden.
Jongens toch.
M'n excuses.
Echte discipline komt pas na een paar eeuwen.
Ik heb 't niet zo op zwaarden. - Ik zei datje moest ophouden.
Ik ben toch opgehouden? - Zeg eens, Carlos...
hoeveel is je leven je waard? - Geen gezeik, man.
Je kunt je vrijheid alleen veroveren door mij te vermoorden.
Je bent gestoord. - Maak dan een eind aan de waanzin.
Kun je leven met de angst en met de zwakte?
Zwakte, Carlos.
Ik noem dit onthoofding met een schijfje citroen. Geen suiker.
Wachters?
Wachters slaan ons gade. Ze grijpen niet in.
Onze rol is helaas gewijzigd. - Waarom?
De regels zijn geschonden. Een van jullie lapt ze aan z'n laars.
Hij is zo zeer in het voordeel dat niemand hem kan verslaan.
Niemand is onoverwinnelijk. - Toch wel, Duncan. Hij is...
onoverwinnelijk.
M'n excuses daarvoor. Er moeten altijd twee onsterfelijke zijn.
Zolang er twee zijn die niet kunnen vechten, is de Prijs in veiligheid.
De Wijkplaats mag niet weer falen. - Zoek maar een andere vrijwilliger.
We hadden er een heel stel, maar die zijn we helaas kwijt.
Jij wordt opgeborgen. - Loop naar de hel.
Maak je geen zorgen.
Het verdovend middel begint zo te werken.
Sta op.
Je hebt wel iets beters te doen dan op je kont te zitten.
Wie ben je? - Ik weet meer van jou dan jij zelf.
Ben je een demon?
Ik ben wel voor erger uitgemaakt.
Ik ben Connor MacLeod van de clan MacLeod.
En net als jij ga ik niet zomaar dood.
Dawson? - Je ziet er niet uit.
Hoe lang ben ik... - We moeten hier weg. Kun je lopen?
Rijden.
Wat doe jij hier? - Ik hou je in de gaten.
Je zou die klootzak in de gaten moeten houden.
Die lui houden zich niet aan de regels.
Je weet niet hoe erg ze zijn. - Dat zal wel.
Deze hebben we nog kunnen redden.
Er zit bloed aan. - Ik zei niet dat 't eenvoudig was.
Naar de kant.
Stoppen.
MacLeod, luister eens. - Laat hem uitpraten.
Zeg eens, hoe veel Prikkelingen heb je ondergaan?
Hoeveel heb je er onthoofd? - Ik hou de stand niet bij.
Wij doen dat wel.
MacLeod, Connor.
Wat is dat? - Een Wachters-CV.
262 onsterfelijke gedood.
Het hoort bij m'n werk.
MacLeod, Duncan. 174 onsterfelijke gedood.
Klopt dat een beetje? - Wat wil je hiermee zeggen?
Hem heb je op Connors etage ontmoet.
Kell, Jacob. 661 onsterfelijke gedood.
Welkom in je nachtmerrie.
De Wijkplaats was een fort. Je kunt deze vent niet aan.
Ik wil Connors lichaam zien.
Waarom? - Er klopt iets niet.
Wat wil je daarmee zeggen? - Dat hij het lichaam wil zien.
Dat zal moeilijk gaan. Ze zijn allemaal onthoofd.
We hebben ze een christelijke begrafenis gegeven.
Wat een geruststelling.
We moesten ze wel op een afgelegen plek begraven.
Dit is voor jou het eindpunt, Joe.
Zorg dat je je huid duur verkoopt. - Voor m'n huid ben ik niet bang.
Had ik al gezegd dat dit slecht zou aflopen?
Nee, ik geloof het niet, Methos.
Je had het liefst helpen graven. - Ik? Ja, nou en of.
Ik moet weten of hij nog leeft. Ik wil Connors lichaam zien.
Een van jullie lapt de regels aan z'n laars.
Mensen veranderen, Duncan. Dat zul je wel leren.
Zoek je iets? Of iemand?
Ik dacht dat ik je begrafenis had gemist.
Wat doe je hier? - Je bent er tussenuit geknepen.
Waarom?
Daar had ik zo m'n redenen voor.
Iedereen met wie ik in contact kom, sterft een gewelddadige dood.
Een zinloze dood.
Ik leef al eeuwenlang onder die vloek.
Hij blijft me overal achtervolgen.
Na de dood van Rachel gaf ik alleen nog om jou.
Ik dacht dat er een oplossing was. - De Wijkplaats?
De Wijkplaats.
Hoe ben je ontsnapt? - Ik ben niet ontsnapt.
Ik werd vrijgelaten.
Ik kon de slachtpartij niet zien, maar ik heb alles gehoord...
en gevoeld.
Jacob Kell.
Daar zijn we dan, allebei onsterfelijk.
We hebben destijds de aanwijzingen gemist.
We waren ook nog maar nieuwelingen in het Spel.
Wat een schitterende plek.
Kijk toch eens.
Als je terugblikt op je karikatuur van een leven...
zie je mij altijd in de schaduw staan.
Toen je vrienden en geliefden je werden afgenomen, was ik erbij.
Toen mensen om wie je gaf een zinloze dood stierven, was ik erbij.
Toen je celgenoten in de Wijkplaats stuiptrekten als kippen zonder kop...
Raad eens wie er bij was.
Connor... - Hou je erbuiten, Duncan.
Zou je weer een ongewapende man vermoorden, Connor?
Wist je dat niet, Duncan? Je hebt hem dat niet verteld.
Zou dat eindelijkje zielenpijn wegnemen?
Ga je gang. Stuur me naar de hel.
Wat let je? Eergevoel? Schuldgevoel?
De wetenschap dat jij de dood meer verdient dan ik.
Of is in de loop der jaren gewoon je lef verdwenen?
Je bent op gewijde grond, Connor.
Ga je gang maar.
Zo'n kans krijg je nooit weer. Doe het.
Doe het voor je lieve moeder.
Of voor het oorlogsweesje Rachel Ellenstein...
die je hebt opgevoed als je eigen dochter.
Hun dood is niets vergeleken bij de moord op een geestelijke...
die als een vader voor me was.
Zo nabij. Het geeft je een goed gevoel, hé?
Kijk nou toch.
Zelfs nu ben je bang datje zult verliezen. Dat is je grote angst, hé?
Dat ik je hele wezen in me opneem en datje me sterker zult maken.
Wat mankeert eraan? Wil je niet in mij huizen?
Ik wil dat je je dit moment herinnert, Connor...
in de eindeloze nachten die komen gaan.
Elke keer dat je je ogen sluit...
van nu tot in de eeuwigheid, zal ik daar zijn...
om je geliefden in stukken te hakken.
Het is nooit voorbij, Connor MacLeod.
Alleen het leven doet er iets toe. En je zult hiermee moeten leven.
Ooit zullen alleen wij tweeën nog over zijn.
Dan zul je weten datje me had kunnen tegenhouden, maar je hebt gefaald.
Tot die dag zal ik me wreken op de mensen van wie je houdt.
Jouw leven is mijn prijs.
Als herinnering aan vroeger.
Jij, daarentegen...
maakt het niet lang meer. Ik bel je nog.
Is het waar wat hij zei?
Nou? - Luister naar je hart en je geweten.
Jij hebt me geleerd dat mettertijd alles kan worden vergeven.
Is dat waar?
Kijk Dave nou. Hier. - Gedraag je.
Stilte.
Moge al jullie ellende verdwijnen.
Tot de nacht overgaat in de morgen, moge de liefde jullie leiden.
Tot de dag dat we herboren worden.
Zoenen.
Ik dacht datje nooit zou komen.
Kate is net als wij. Onsterfelijk. - Dat dacht ik al...
maar ik wist het niet zeker. - Nu weetje het.
En je weet ook...
dat ze pas echt onsterfelijk wordt als ze een gewelddadige dood sterft.
Ja, zonder een gewelddadige dood wordt ze oud en sterft ze echt.
Kom je me dat op m'n trouwdag vertellen? Drink je kroes leeg.
Ik vroeg me af...
of zij het wist.
Hoezo?
Ik was al vele jaren getrouwd...
toen ik Heather op een nacht voor het huis aantrof.
Ze had d'r haar afgesneden met een mes.
Toen ik vroeg waarom ze dat had gedaan...
zei ze dat alleen d'r haar nooit oud zou worden.
Het zou net zo blijven als toen ik verliefd op haar werd...
en zo moest ik me haar herinneren.
Waarom vertel je me dit? - Ik hield zielsveel van haar.
En ik moest toekijken hoe ze stierf.
Maar jij hebt een keus.
Wat moet ik tegen haar zeggen? - Niets.
Ze zou je toch niet geloven.
Ze is in de bloei van haar leven. Geniet van het ogenblik.
Als je in deze positie verkeerde... - Ik heb in jouw positie verkeerd.
God zij dank hoefde ik die keus niet te maken.
Ik hou van Kate. Ik zal zo lang mogelijk bij haar blijven.
Meer kan ik niet doen.
Voor altijd, m'n lief.
Tot de dag dat we herboren worden.
Je bent nog altijd even goed.
Wat wil je? - Praten.
Ik heb 't al eerder geprobeerd... Ik was fout.
Stelen, liegen of doden is fout. Wat jij hebt gedaan, was erger.
Dat heb ik verdiend. Maar ik wil het goedmaken.
Wil je het goedmaken? Maak me dan weer vruchtbaar.
Laat me oud worden met de man van wie ik hou.
Geef me m'n leven terug. - Dat kan ik niet.
Nog iets watje voor me hebt verzwegen.
Kell kan het je ook niet geven. Wat moetje met hem, Kate?
Ik ken niemand die zo intens kan haten als ik.
Heeft dat je al die jaren op de been gehouden?
Goed. Ga je gang maar, Faith.
Doe maar wat belangrijk is.
Je bent bij hem geweest.
Een vrouw is een tempel die op een riool is gebouwd.
Weetje nog watje was toen ik je aantrof?
Een hoer.
En wat ben je nu?
Een geëmancipeerde hoer. - Vuile pik.
Die komt straks aan de beurt, schat.
Maar voorlopig mag je blij zijn dat ik je mooie bekkie niet wegsnijd.
Dat kun je niet hebben, hé?
Dat er ook iets is watje niet kunt krijgen.
Ik kan alles krijgen wat ik wil.
Behalve mij.
Ik heb je al gehad.
Maar niet echt.
Het was genoeg.
Voor altijd.
Moge de liefde ons leiden tot de dag dat we worden herboren.
Vergeef het me.
Het spijt me. - Je had het recht niet.
Wees niet bang, Kate. Je bent onsterfelijk. Dat zijn we allebei.
Ik heb het voor jou gedaan. Voor ons.
Mijn god, wat heb ik gedaan?
Jij wilde dit en je hebt het me opgedrongen.
Ik heb nooit om het eeuwige leven gevraagd.
Ik wilde dat we altijd samen zouden zijn.
Zou je het hebben begrepen? - Wat? De eindeloze sleur?
Van iemand houden is zinloos...
want z'n leven is in een oogwenk voorbij.
Waarom ben je dan gekomen?
Ik wilde zien of ik weer iets kon voelen. Het deed er niet toe wat.
Dat is het verschil tussen Connor en mij.
Zolang jij nog leeft, bestaat de kans datje 't me vergeeft.
Het kan jaren duren, misschien zelfs eeuwen...
maar ik kan altijd blijven hopen. Dat is 't mooie aan onsterfelijkheid.
Er is altijd nog de toekomst. Zelfs voor ons.
Wat doe je, Jin?
Ik sta gewoon wat te denken.
Je kunt je leven pas beteren als je een fout hebt gemaakt.
Binnenkort zijn we Kell niet meer van nut.
Tenzij we dood zijn.
Een toast.
Ik beschouw dit als een avond ter ere van de geest.
Op jullie, m'n trouwe volgelingen...
al twijfelen enkelen van jullie soms.
Jullie zijn m'n kudde.
Jullie voeden m'n ziel.
Jullie maken allemaal deel uit van m'n grote reis.
Een 400-jarige zoektocht naar gerechtigheid.
En hier, m'n vrienden, is het instrument van die gerechtigheid.
De gever en nemer van de schepping.
Gedoopt in het bloed.
Het leven is tenslotte het enige wat telt.
Het zingt als een engel.
Luister maar.
Tot de dag dat we herboren worden.
We hebben vele levens geleid, jij en ik.
We hebben dingen gezien die velen niet zouden begrijpen.
Wat zie je nu?
Iemand die nooit een ongewapend man zou doden.
Maar ook iemand die alle hoop heeft verloren.
Het leven geeft hoop en pijn...
maar wraak brengt geen verlossing. - Wij kiezen zelf het pad.
Connor, wat gebeurt er? - Ik heb mijn pad gekozen.
Wat doe je nou? - Kell wordt almaar sterker.
Alleen kunnen we hem niet aan.
Ben je gek geworden?
Als we hem laten winnen, is alles afgelopen.
Kell zal je doden om mij te kwellen...
en daar kun je niets tegen doen. - Dat geloof ik niet.
Alleen kunnen we hem niet aan, samen wel.
Je kent de regels. Maar één onsterfelijke mag hem uitdagen.
Het zal er ook maar één zijn. - Dit is niet de oplossing.
Uiteindelijk kan er maar één overblijven. Dat moet jij zijn.
We kunnen hem samen verslaan. - Dan zijn we 't eens.
Hou op, Connor. Ik vecht niet met je.
Ik zal nooit met je vechten. - Dan zul je sterven.
Ik ga hier niet mee door. - Toch wel.
Elke dag, elke ademtocht, heeft ons hiernaartoe geleid.
Als je erover nadenkt, zul je zien dat ik gelijk heb.
Doe het.
Ik kan het niet.
Weet je nog hoe je me vond, doodsbang en badend in het bloed?
Jij hebt me geleerd hoe ik moest leven en waarom we leven.
Ben je dat allemaal vergeten?
Onze vriendschapsbanden zijn het enige wat nog telt in deze wereld.
Verbreek deze band niet.
Alsjeblieft, Connor. Ik smeek het je.
Het is te laat.
Het moet gebeuren.
Nee, Connor. Niet zo. Hou op.
Eén van ons moet nu sterven, m'n vriend.
En dat weetje.
Vaarwel, Duncan. M'n broeder.
Ik hou van je, Connor.
Goed gedaan, hoor Duncan.
Ik had nooit gedacht datje het zou kunnen.
Hoe voelt het om je broeder te doden?
Het geeft een goed gevoel, nietwaar?
Daar zul jij nooit achter komen.
Jij kunt Connor MacLeod niet meer onthoofden.
Ren je nu weg? Ga je je verstoppen?
Ik ren naar je toe.
Hoe graag wil je het, Duncan?
Graag genoeg.
Kom op, Kell. Vooruit ermee.
Alleen kijken.
Prettige kerstdagen.
Een moedige poging, Duncan. Toch jammer.
En dit is nog maar het begin.
Toen je Connors geest in je opnam, erfde je z'n vloek.
M'n wraak zal zoet zijn.
Met wie zullen we beginnen?
Voor altijd.
Wraak zal nooit verlossing brengen.
Ik zal je dus maar verlossen.
Heb je niet meer in huis?
Ik had gedacht dat ik nu al thuis zou zitten. Heel indrukwekkend.
Kom op. Waar wachtje nog op? - Het is me een genoegen.
Indrukwekkend, hé?
Je hebt eindelijkje lot bezegeld.
Dit Spel is afgelopen.
Maar je bent tenminste in het harnas gestorven.
Jacob Kell, het is tijd voor je verlossing.
Het Spel is nog niet uit.
Wat is er? Wil je niet in me huizen?
Uiteindelijk... - Kan er maar één overblijven.
En dat ben jij niet.
Ik bel je wel.
Het is nooit voorbij.
Rust in vrede, m'n vriend.
Heather MacLeod, geliefde echtgenote van Connor
Connor MacLeod, geliefde echtgenoot van Heather
Wat brengt jou hier? Hoopte je dat je me zou tegenkomen?
Om een of andere reden heeft Kell gekozen.
En nu?
Vertrouwen.
Je kunt me altijd vertrouwen, Faith. - Faith bestaat niet meer.
Kate verdient een herkansing.
Nu nog niet.
Tot we herboren worden.
Bewaar 'm maar voor me.
We hebben tijd zat.
Ned. Bewerking: Black Phantom 720p Sync: r3p0